Groothelm - Homan

Karel de Grote

Karel De GROTELeeftijd: 65 jaar748814

Naam
Karel De GROTE
Geboren 2 april 748 34
Overlijden van vaderPippijn De KORTE
768 (Leeftijd 19 jaar)
HuwelijkHildegard Van VINZGAUBekijk dit gezin
30 april 771 (Leeftijd 23 jaar)
Geboorte van een zoon
#1
Lodewijk I De VROME
778 (Leeftijd 29 jaar)
Overlijden van een echtgenoteHildegard Van VINZGAU
30 april 783 (Leeftijd 35 jaar)
Overlijden van moederBerthe Van LAON
12 juli 783 (Leeftijd 35 jaar)
Overleden 28 januari 814 (Leeftijd 65 jaar)
Titel
Soort: Biografie:
ja

Gedeelde notitie:

Karel de Grote was de belangrijkste vorst van de vroege middeleeuwen. In 771 werd hij koning van het rijk der Franken, dat ook de latere Nederlanden omvatte. Zijn gehele regeringsperiode door trok Karel ten strijde: tegen de islamitische heersers van het Iberische schiereiland, tegen de Langobarden in het zuiden, en tegen de Denen en de Saksen in Noordwest-Europa. En met succes, want Karel wist het Frankische rijk uit te breiden tot een rijk dat grote delen van het huidige Europa omvatte. Op kerstdag van het jaar 800 werd Karel door de paus tot keizer over het Westen gekroond.

Om zijn enorme rijk te kunnen besturen, maakte Karel gebruik van ‘vazallen’ of leenmannen, die hem met ‘raad en daad’ dienden bij te staan. Zij moesten hem adviseren in allerlei bestuurlijke kwesties en als krijger dienen in oorlogen. In ruil daarvoor kregen zij van hem een ‘leen’ ofwel het bestuur over en de inkomsten van een groot gebied. Vaak beleenden zij op hun beurt dat land aan achterleenmannen. Aanvankelijk vervielen de afspraken bij de dood van de leenman, maar in de loop van de tijd beschouwden de vazallen hun lenen als erfelijk bezit en stelden zij zich steeds onafhankelijker tegenover hun leenheer op.

Karel had overal in zijn rijk paleizen, die ‘paltsen’ werden genoemd. Hij reisde van palts naar palts en regelde ter plekke zijn zaken met zijn belangrijkste leenmannen. Ook in Nijmegen had Karel een palts, de Valkhof. Daar hield hij zich onder andere bezig met de situatie in hetFriezenbisdom en volgde hij de verrichtingen van zijn legers tegen deheidense Saksen. Karels eerste biograaf, de monnik Einhard, beschouwde deze 33 jaar durende strijd als ‘de langdurigste, gruwelijkste, en voor het volk van de Franken inspannendste oorlog die hij ooit voerde’.

Karel hechtte groot belang aan onderwijs, cultuur en wetenschap. Hoewel hij zelf nauwelijks zijn eigen naam kon schrijven, was hij wel bedreven in rekenen en sterrenkunde, en sprak hij verschillende talen. Hij richtte scholen op waar jonge edellieden werden opgeleid voor de staatsdienst. Karel legde ook contacten in de islamitische wereld met de kalief van Bagdad, Haroen al-Rasjid. Die gaf hem een olifant ten geschenke.

In de laatste jaren van zijn leven vestigde Karel zich in zijn palts in Aken, waar hij in 814 ook begraven werd. Zijn palts vormde de basis voor de huidige domkathedraal, waar zijn troon en zijn rijk versierde grafkist nog altijd te bezichtigen zijn.

Over Karel gingen al in zijn eigen tijd indrukwekkende verhalen rond, die na zijn dood alleen nog maar werden uitgebreid en aangedikt. Hij werd er een heilige door, die tot de grootste vorsten uit de geschiedenis werd gerekend.

Gedoopt door Bonefacius aartsbisschop van Mayence; Karel en zijn broerCarloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9.10.768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passerenvan diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28.7.754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot ‘patricius Romanorum’, maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25.12.800; laat dan zijn ‘patricius’-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: ‘Karolus serenissimus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobardorum’; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse ‘basileus’ Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28.1.814, begr. ald. (Dom).

Hij had 4 echtgenotes en 6 concubines: 1. in ca. 768 een relatie met Himiltrudis (Chimiltrudis: Amautru), vanFrankische origine, maar van onbekende familie.

  1. tr. in 769 met een dochter van Desiderius, koning der Lombarden, envan Ansa. Karel verstootte haar echter in 770 of begin 771 en stuurdehaar terug naar haar vader.

  2. tr. voor 30.4.771 Hildegard (Houdiard), geb. in 758, overl. Thionville (Moselle) 30.4.783, begr. in de kerk van de abdij Saint-Arnoul vanMetz (Moselle), dochter van Gerold I, frankisch graaf [in de Vinzgouw] en van Imma (Emma, Emme), dochter van de Alamannen-graaf Hnabi, achterkleindochter van hertog Godfried. Zij vergezelde Karel naar Italië in 773 en 781.

  3. een relatie met een onbekende vrouw

  4. tr. te Worm in oktober 783 de oost-Frankische Fastrada (Fastrée), overl.Frankfurt aan de Rijn 10.8.794, begr. in de basiliek van Saint-Alban te Mayence, dochter van Radolf, graaf van Franconië.

  5. tr. tussen de herfst van 794 en 796 Liutgardis (Liedgarde, Liégeard), een Alamannische, overl. Tours (Indre-et-Loire) 4.6.800 op pelgrimstocht en begr. in de kerk van Saint-Martin te Tours.

  6. een relatie met Madelgardis (Mathalgarde), gezien de naam mogelijk familie van de edele Vincent Madelgaire (overl. 677).

  7. een relatie met de Saxische Gerswindis

  8. een relatie met Regina (Régine, Reine) in 800

  9. een relatie met Adelindis in 806.

Gezin met ouders - Bekijk dit gezin
vader
moeder
Huwelijk: rond 743
5 jaar
hij zelf
Gezin met Hildegard Van VINZGAU - Bekijk dit gezin
hij zelf
echtgenote
Huwelijk: 30 april 771Aachen, Aachen, Nordrhein-Westfalen, Deutschland
8 jaar
zoon

Titel

Karel de Grote was de belangrijkste vorst van de vroege middeleeuwen. In 771 werd hij koning van het rijk der Franken, dat ook de latere Nederlanden omvatte. Zijn gehele regeringsperiode door trok Karel ten strijde: tegen de islamitische heersers van het Iberische schiereiland, tegen de Langobarden in het zuiden, en tegen de Denen en de Saksen in Noordwest-Europa. En met succes, want Karel wist het Frankische rijk uit te breiden tot een rijk dat grote delen van het huidige Europa omvatte. Op kerstdag van het jaar 800 werd Karel door de paus tot keizer over het Westen gekroond.

Om zijn enorme rijk te kunnen besturen, maakte Karel gebruik van ‘vazallen’ of leenmannen, die hem met ‘raad en daad’ dienden bij te staan. Zij moesten hem adviseren in allerlei bestuurlijke kwesties en als krijger dienen in oorlogen. In ruil daarvoor kregen zij van hem een ‘leen’ ofwel het bestuur over en de inkomsten van een groot gebied. Vaak beleenden zij op hun beurt dat land aan achterleenmannen. Aanvankelijk vervielen de afspraken bij de dood van de leenman, maar in de loop van de tijd beschouwden de vazallen hun lenen als erfelijk bezit en stelden zij zich steeds onafhankelijker tegenover hun leenheer op.

Karel had overal in zijn rijk paleizen, die ‘paltsen’ werden genoemd. Hij reisde van palts naar palts en regelde ter plekke zijn zaken met zijn belangrijkste leenmannen. Ook in Nijmegen had Karel een palts, de Valkhof. Daar hield hij zich onder andere bezig met de situatie in hetFriezenbisdom en volgde hij de verrichtingen van zijn legers tegen deheidense Saksen. Karels eerste biograaf, de monnik Einhard, beschouwde deze 33 jaar durende strijd als ‘de langdurigste, gruwelijkste, en voor het volk van de Franken inspannendste oorlog die hij ooit voerde’.

Karel hechtte groot belang aan onderwijs, cultuur en wetenschap. Hoewel hij zelf nauwelijks zijn eigen naam kon schrijven, was hij wel bedreven in rekenen en sterrenkunde, en sprak hij verschillende talen. Hij richtte scholen op waar jonge edellieden werden opgeleid voor de staatsdienst. Karel legde ook contacten in de islamitische wereld met de kalief van Bagdad, Haroen al-Rasjid. Die gaf hem een olifant ten geschenke.

In de laatste jaren van zijn leven vestigde Karel zich in zijn palts in Aken, waar hij in 814 ook begraven werd. Zijn palts vormde de basis voor de huidige domkathedraal, waar zijn troon en zijn rijk versierde grafkist nog altijd te bezichtigen zijn.

Over Karel gingen al in zijn eigen tijd indrukwekkende verhalen rond, die na zijn dood alleen nog maar werden uitgebreid en aangedikt. Hij werd er een heilige door, die tot de grootste vorsten uit de geschiedenis werd gerekend.

Gedoopt door Bonefacius aartsbisschop van Mayence; Karel en zijn broerCarloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9.10.768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passerenvan diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28.7.754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot ‘patricius Romanorum’, maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25.12.800; laat dan zijn ‘patricius’-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: ‘Karolus serenissimus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobardorum’; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse ‘basileus’ Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28.1.814, begr. ald. (Dom).

Hij had 4 echtgenotes en 6 concubines: 1. in ca. 768 een relatie met Himiltrudis (Chimiltrudis: Amautru), vanFrankische origine, maar van onbekende familie.

  1. tr. in 769 met een dochter van Desiderius, koning der Lombarden, envan Ansa. Karel verstootte haar echter in 770 of begin 771 en stuurdehaar terug naar haar vader.

  2. tr. voor 30.4.771 Hildegard (Houdiard), geb. in 758, overl. Thionville (Moselle) 30.4.783, begr. in de kerk van de abdij Saint-Arnoul vanMetz (Moselle), dochter van Gerold I, frankisch graaf [in de Vinzgouw] en van Imma (Emma, Emme), dochter van de Alamannen-graaf Hnabi, achterkleindochter van hertog Godfried. Zij vergezelde Karel naar Italië in 773 en 781.

  3. een relatie met een onbekende vrouw

  4. tr. te Worm in oktober 783 de oost-Frankische Fastrada (Fastrée), overl.Frankfurt aan de Rijn 10.8.794, begr. in de basiliek van Saint-Alban te Mayence, dochter van Radolf, graaf van Franconië.

  5. tr. tussen de herfst van 794 en 796 Liutgardis (Liedgarde, Liégeard), een Alamannische, overl. Tours (Indre-et-Loire) 4.6.800 op pelgrimstocht en begr. in de kerk van Saint-Martin te Tours.

  6. een relatie met Madelgardis (Mathalgarde), gezien de naam mogelijk familie van de edele Vincent Madelgaire (overl. 677).

  7. een relatie met de Saxische Gerswindis

  8. een relatie met Regina (Régine, Reine) in 800

  9. een relatie met Adelindis in 806.

Media objectKarel de GroteKarel de Grote
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 494 × 597 pixels
Bestandsgrootte: 70 KB
Media objectKarel de GroteKarel de Grote
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 400 × 355 pixels
Bestandsgrootte: 25 KB
Media objectKarel de GroteKarel de Grote
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 273 × 506 pixels
Bestandsgrootte: 28 KB
Media objectKaart van het Frankische rijkKaart van het Frankische rijk
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 800 × 963 pixels
Bestandsgrootte: 141 KB
Media objectKathedraal AkenKathedraal Aken
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 532 × 425 pixels
Bestandsgrootte: 55 KB